Umowa o świadczenie usług reklamowych – co powinna zawierać?

umowa o świadczenie usług reklamowych

Umowy o świadczenie usług reklamowych są zawierane coraz częściej – przedsiębiorcy potrzebują skutecznych działań marketingowych i w trosce o własny interes chcą zawrzeć kontrakt, precyzujący ich zobowiązania i obowiązki agencji reklamowej lub kreatywnej. Także zleceniobiorcy chcą zapewnić sobie ochronę w razie zaniedbań ze strony zamawiającego.

 Umowa o świadczenie usług reklamowych – elementy

Umowa o świadczenie usług reklamowych nie jest uregulowana żadnymi odrębnymi przepisami – należy do kategorii umów nienazwanych, jednak stosuje się do niej przepisy kodeksu cywilnego, zwłaszcza w części, dotyczącej umowy  zlecenia lub umowy o dzieło. Uzależnione jest to od rodzaju działań reklamowych, które są przedmiotem kontraktu. Jeżeli zlecenie obejmuje długotrwałe działania marketingowe,  rozciągnięte w czasie, właściwsze będzie zastosowanie do kontraktu przepisów dotyczących umowy o zlecenie (art. 734-751 kodeksu cywilnego). Jeżeli natomiast przedmiotem zlecenia jest  świadczenie usług, których rezultat przybierze postać konkretnego dzieła, strony powinny odnieść się przepisów o umowie o dzieło (art. 627-646 kodeksu cywilnego).

Do umowy o świadczenie usług reklamowych stosuje się także wynikającą z kodeksu cywilnego zasadę swobody umów. Oznacza to, ze strony mogą swobodnie kształtować stosunek prawny, stosownie do jego charakteru i celu.

Po pierwsze – oznaczenie stron

Nie istnieją uregulowania prawne, dotyczące stron umowy o świadczenie usług reklamowych, z praktyki wynika, że kontrakty tego typu zawierane są pomiędzy przedsiębiorcami a agencjami reklamowymi, kreatywnymi, a także wszelkimi innymi podmiotami, mogącymi świadczyć usługi marketingowe, na przykład blogerami, przeprowadzającymi na swoich stronach internetowych kampanie reklamowe. Nie ma też ustalonego słownictwa, określającego strony umowy. Mogą to być zlecający i wykonawca lub zleceniodawca i zleceniobiorca.

Po drugie – przedmiot umowy

Przedmiotem umowy o świadczenie usług reklamowych są działania, podejmowane przez zleceniobiorcę w celu promowania marki przedsiębiorcy. Powinny  być dokładnie określone w umowie, niezależnie od tego, czy kontrakt dotyczy jednorazowego działania, czy długofalowej aktywności, polegającej na przykład na pisaniu opinii na temat przedsiębiorstwa na forach internetowych. Ten punk umowy powinien zawierać wyszczególnienie rodzaju czynności, ich formy, a także czasu, w których powinny być wykonane. Jeżeli przedmiotem kontraktu jest konkretne dzieło, strony powinny zawrzeć też w umowie zapis, przenoszący na zleceniodawcę autorskie prawa majątkowe, a także określający pola eksploatacji utworu.

Po trzecie – obowiązki wykonawcy

W tym punkcie umowy wykonawca zobowiązuje się do wykonania  usługi w sposób profesjonalny, z należytą starannością i dbałością o interesy Zamawiającego. Strony mogą ponadto zawrzeć w tym punkcie kontraktu klauzulę, zezwalającą wykonawcy na powierzenie osobie trzeciej obowiązków, wynikających z umowy, a także określić jego odpowiedzialność za działania tej osoby.

Po czwarte – obowiązki zlecającego

Obowiązkami zlecającego są przede wszystkim dostarczenie zleceniobiorcy informacji i materiałów,  a także znaków, logotypów oraz nazw produktów  do zastosowania w trakcie świadczenia usług reklamowych. Ponadto zobowiązuje się do terminowego wypłacenia wynagrodzenia, a także opłacenia innych kosztów, niezbędnych do wykonania świadczenia.

Po piąte – wynagrodzenie

Jak wspomniano już wyżej, obowiązkiem zamawiającego jest wypłacenie wykonawcy wynagrodzenia po wykonaniu usługi. W kontrakcie powinny znaleźć się szczegółowe zapisy, dotyczące wysokości i sposobu zapłaty określonej sumy. Może ona przybrać rożne formy:

  • całość wynagrodzenia  wypłacona dopiero po wykonaniu usługi,
  • zaliczka i dalsza część  wynagrodzenia po wykonaniu usługi,
  • wynagrodzenie wypłacane w częściach, jeśli na wykonanie usługi określono harmonogram i zaznaczono w nim etapy realizowania zlecenia,
  • wynagrodzenie ryczałtowe lub kosztorysowe.

  Strony mogą ponadto umieścić w umowie klauzulę odnoszącą się do ewentualnych prac dodatkowych oraz wysokości wynagrodzenia za nie.

Po szóste – kary umowne

Strony mogą w tym punkcie kontraktu kierować się przepisami kodeksu cywilnego, dotyczących niewykonania lub nienależytego wykonania zlecenia, ale mogą także samodzielnie uregulować te kwestię, bardziej rygorystycznie niż przewiduje to ustawa – takie zapisy chronią zazwyczaj interesy zamawiającego.

Art. 483 kodeksu cywilnego daje możliwość zastrzeżenia w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy, czyli kary umownej. Zlecający może domagać się  od wykonawcy kary umownej jedynie wtedy, gdy niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy jest następstwem okoliczności, za które jest on odpowiedzialny, na przykład zaniedbanie terminów, określonych w umowie. Ponadto w  razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania kara umowna należy się zamawiającemu w zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody, chyba że strony postanowiły inaczej. Jeżeli natomiast zobowiązanie zostało w znacznej części wykonane, wykonawca może żądać zmniejszenia kary umownej. To samo dotyczy wypadku, gdy kara umowna jest rażąco wygórowana. Ważny jest także charakter przymusowy kary umownej – dłużnik nie może zwolnić się ze zobowiązania przez zapłatę kary umownej bez zgody wierzyciela.

Jeżeli jednak wykonawcy przeszkodziła w wykonaniu zlecenia siła wyższa, nie ponosi odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zlecenia. Korzystnie jest umieścić w umowie taki zapis wraz z określeniem sposobu postępowania w razie zaistnienia siły wyższej.

Po siódme – odstąpienie od umowy

W punkcie, dotyczącym odstąpienia od umowy, strony wskazują okoliczności, które mogą być powodem takiego rozwiązania kontraktu,  a także termin wypowiedzenia. Mogą także określić przyczyny rozwiązania umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia

Po ósme – przepisy końcowe i podpisy stron

W przepisach końcowych umowy o świadczenie usług reklamowych strony wskazują akt prawny, stosowany do sytuacji nieuwzględnionych w umowie, a także wskazują sąd lub inny organ (na przykład arbitraż), właściwy w kwestii rozwiązywania sporów między nimi. Pod umową powinny znaleźć się także podpisy oraz oznaczenie dnia i miejsca zawarcia umowy.