Umowa szkoleniowa – co powinna zawierać?

umowa szkoleniowa

Umowa szkoleniowa to inna nazwa umowy o finansowanie studiów lub szkoleń i, jak sama nazwa wskazuje, dotyczy opłacania kosztów edukacji pracownika przez pracodawcę. To temat zazwyczaj nieco drażliwy, wiążę się bowiem często z zawarciem umowy lojalnościowej. Co powinna zawierać właściwie skonstruowana umowa szkoleniowa?

 Umowa szkoleniowa – charakterystyka

Umowa szkoleniowa należy do kategorii umów nienazwanych – żaden akt prawny nie reguluje ani jej formy, a ni treści, strony mogą więc w niej dowolnie regulować stosunki między sobą. Tego typu kontrakt określa wzajemne prawa i obowiązki stron w sytuacji, gdy pracownik postanowi podnosić swoje kwalifikacje  zawodowe. Z założenia nie może ona pogarszać sytuacji pracownika , a jej przepisy nie mogą być dla niego mniej korzystne niż postanowienia kodeksu pracy.  Umowa szkoleniowa nie jest aktem, który strony mają obowiązek zawierać – a ona stanowić dla pracodawcy i pracownika ułatwienie w kształtowaniu stosunku pracy – tak jak to zostało wskazane we wstępie artykułu, może się ona wiązać się z zawarciem umowy lojalnościowej.

Umowa szkoleniowa – strony

Stronami takiego kontraktu są pracodawca i pracownik i tak właśnie są w jego treści określani. Jak w każdej umowie, w umowie szkoleniowej należy dokładnie je wskazać poprzez wymienienie takich danych jak: imiona i nazwiska pracownika i reprezentującej pracodawcę umowy  i adresów zamieszkania/siedziby.

Umowa szkoleniowa – ważne zapisy

W umowie szkoleniowej warto zawrzeć nazwę i datę zawarcia umowy o pracę, na podstawie której strony nawiązały stosunek pracy. Istotne jest też wskazanie daty rozpoczęcia nauki, uczelni lub szkoły, w której będzie się uczył pracownik, trybu i stopnia studiów (studia zaoczne, wieczorowe, podyplomowe, uzupełniające) i kierunku lub profilu.

W umowie powinien się również znaleźć zapis, określający kwotę, jaką pracodawca przeznaczy na edukację pracownika. Może być ona wyrażona kwotowo, procentowo (na przykład „50% opłat za studia”) lub opisowo (na przykład „opłata za pierwszy semestr studiów”), a także zasady, na jakich pracownik może zwrócić tę sumę – może to być określony czas, jak musi on przepracować u pracodawcy. W przypadku, gdy pracodawca nie obwarowuje finansowania nauki pracownika żadnymi warunkami, ten zapis jest zbędny.

Ważną kwestią jest też udzielenie pracownikowi urlopu szkoleniowego i ewentualnych dni wolnych  z powodu zajęć. Zasady, na jakich się to odbywa, określone są w kodeksie pracy. Przepisy kodeksu pracy określają też przypadki, w jakich pracownik musi zwrócić pracodawcy całość kosztów szkolenia – to również powinno być ujęte w umowie.

Zobacz też:

>>  Rozdzielność majątkowa na wniosek wierzyciela.